Yazı yazmayı severim, en azından konuşmaktan daha çok hoşuma gider. Blog yazdıklarımı başkalarının görebileceği bir başlangıç. Dışarıda soğuk bir hava, şehrin üstünü dumanlı bir sis kaplamış. Karlar kaldırımlarda azametinden çok az kaybetmiş, yollarda ise yok olmaya yüz tutmuş. Kenti çeviren yeşil dağlar, beyaza dönmüş. Biraz önce Kasaplar'daki evimizden Umutcan ile beraber çıktık. 2006 model Ford mondeo ile şehre inerken yolları aydınlatan lambaların dumanların içinde yansıyan ışınlarını şehre yaklaştıkça artırdığını gördük. Umutcan'ı Biyoloji hocasının evine bıraktığımda lambalardan yayılan ışın demetleri bir yere ulaşamıyor, lambanın etrafında is zerreciklerinin oluşturduğu yumak içinde sarı bir top gibi hapsolup kalıyordu.
Kriz, savaşlar, bastıran kara kış, bir sürü aptal nedenlerin bir araya gelmesiyle oluşan gencecik bedenlerin ölümü, televizyonda, gazetelerde hep benzer haberler, ağıtlar, feryatlar, haykırışlar, umutsuzluklar, hayal kırıklıkları, Fenerbahçe'nin umut vermeyen oyunu ve en önemlisi insana umut veren herhangi bir değişimin, yeniliğin ortaya çıkmayışı.. Ve artık bunların hepsinden bıkış. Yüz yıllardır filozofların, düşünürlerin, bilim adamlarının, yazarların binlerce kitapta nesilden nesile aktardıkları birikimlerin bugün bu duruma hiç bir yararının olmadığını farketme.. Serbest piyasa, liberal düşünce ve inanç özgürlüğü ayakları üzerine oturtulan demokrasinin aslında bize bir balon olarak sunulduğunun ortaya çıkması ve eşitliğin, barışın, kardeşliğin ortadan kayboluşu. Sonsuz teknoloji içinde yalnız kalma. Bilgisayarlar, telefonlar, internet dünyanın her yerinde her değişimi bize veri olarak aktaran her teknoloji; ölümü, savaşları, sömürüyü, haksızlığı, açlığı, soğuğu engellemiyor. Bize bahşedilen her teknoloji demokrasinin ve sürece katılımın bir aracı olarak sunuldu. Onlar paramızı ve emeklerimizi aldı bize çetler kaldı.
Bunları niye yazdım? Elbette kendi karamsarlığımı ortaya koyabilmek için.. Yazdıklarımı, yazacaklarımı okuyucu bu karamsarlığın gölgesinde yazdığımı bilsin diye. Hayal Kahve'sinde mutluluğun hayali olacak, kendisi değil.. Bilinemez ama insanlığın önünü açacak, onlara ışık verecek, umut vaadedecek satırlar Hayal Kahve'sinde üretilecektir belki de... Bir hayal olarak. Hoşçakalın..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder